Ruhsatsız
Şiir

ALTINIMDAN VARAKLAR | Halil İbrahim Bayram

 

Bıçak keserdi çünkü ona atfedilmişti bilenmek

Adı çıkan dokuzların sekizlere inemediğinin en büyük intikamıydı

Hep kesmezdi ama bazen sadece dururdu

Elden ele vermenin el ele vermeden daha zor olduğunu kanıtlardı kendince

Gençlik gelir giderdi çünkü gençliği satın almak isteyen saatler vardı

Üç kuruşa satılan şeylerden yüzde yüz kar yaptığımız için gurur duyardık kendimizden

Kaktüsler ölürdü çünkü sevmez diye kimse su vermezdi ona

Sevdiğim yaşlanırdı biz genç kalalım diye

Biz de teşekkür olarak geç kalırdık hep

Kader böyle diyip kaderi utandırdık

Yol çekilirdi yollar bizim için yolcular yolsuz

Ve özür dilerim gençliğimden çünkü bütün altından varaklar

Mutfağın bütçesini kısıp alınan kırmızı bakır arabaya denk değildi

Denk değildi gençliğim yaşıma

Gençtim ama bir o kadar yaşlı

Çünkü bu çocukça fikirlerim yeşermesine sebep olurdu

Annemin kafasında kurduğu senaryolara

Senaryolar vardı derinlerin bildiği

Bunları yazanlar rolleri karıştırırdı elbet

Gözyaşları vardı kimi zaman gözlerden akmayan

Gözden bazen yaşlar akardı bazen kanlar

Şimdi bütün sırlar ortaya döküldü

Her şeyi bilenler nefes almayı bilmeyenlerdi

Öğrenmenin ayıp olduğunu bu yaşımda öğrendim

Bu yaşımda öğrendim bilmemeyi

Cennet vardı bunu söyleyenler oraya gidenler değildi ama

Ateşin yakmasından korkanlardı

Ateş yakardı yaktığı zaman suçlu

Toprak altımızda bizler toprak bir metre aşağımızda

Related posts

TÜTSÜLENDİĞİM CUMA YAHUT KAVUŞMA ANINDA SÖYLEDİĞİM ŞEYLER | Hanife Sude Gökkaya

Ruhsatsız
7 ay ago

PATATES | Mehmet Akif Öztürk

Ruhsatsız
4 ay ago

KEDİLER VE SIRTLARI | Oğuz Ertürk

Ruhsatsız
23 saat ago
Exit mobile version