Tüm sessizliklerle sulh sağlayarak
Düşünmekten kaçarken düştüğüm i-zafiyet
Karamsarlık düş yerine düşerken uykular
Hatrımdadır.
Neresinden başlasam olmayan dünya halleri
Mayalanmış bir hamur gibi ellerime yapışarak
Deneyerek kaybolmayı laboratuarlarda-insanlarda
Kaybolmak her derde deva,
Ziyandadır.
Çaresiz bir kül gibi uçuşarak rüzgârla,
Silkelenmiş uykusuzluk balkonlara
Sesleri kaldıran tünediği gırtlaklardan
Başını yastığın içinde unutur
Sulbümdedir.
Yarım yamalak cümlelerle arayarak yırtıkları
Kaybolmuş yamalara kaya tuzu basarak
Kırkından sonra büzülerek koruk sirkesinde
Tutunamadığım dallara ellerimi uzatarak
Karşımdadır.
Sevip sevip ya da episteme bilgileri
Duygular sömüren sözlüklerde
kendime sanrılar ısmarlayarak.
Kağıtlara sarmalanmış anıları hatırlarsan
Ardıma saklı küffarları boğazlarım
bitlenmiş ormanlar parselledim.
İçimdeki kadınları öldürdüm romanlarda
karşına alırsan tüm yaşayanları
Saç tellerinden tutarak ve çarmıhlara
gerdirirsen gerim gerim sinirleri
Aksini arayan kahramanı boğazlarsan.
Müştekiyim.
Ez cümle küffar, negatif özgürlük ve kader
üzülürsen şiirsel bir üslupla yaşatılan
Anlatırsan dinleyen olmaz, yırtulan kağıtları
Ve bir anahtara kulp bile olamazken bir kalbe
Kalbiyle aramakla suçlanır anlatılan
Büyük harfle başlarsın, söversin söz alanlara
Kendinden bile korkarsın kendinin ormanında
Ucuz vals hareketleri yapan bitleri saçlarından
Birer birer gerersin kıymıklı çarmıhlara
Tövbekârım
BİTLENMİŞ ORMANDA BİR KÜFFAR | Süleyman Karaca
