Hey kardeşler, ihtiyar gece bir oğlancık doğurmuş!
-diye bağırdı.
Bozkır/Çehov
ana kucağı kokusu yayar
bozkır gecede
ninnisiyle uyutur arabacıları
Dimov’u uyku tutmaz bazı gece
uçsuz bucaksız göğün altında
karayılan olur gövdesi
engerek değil ki der, öldürülmez
horlamaları arasında diğerleri
kanatlarını sallar değirmen sıkıntıdan
çayır çekirgeleri hepbir ağızdan ciyaklar
Dimov sataşır beş para etmez güne
günah aranır var etmek için kendini
Yegaruşka başında ayışığından hale
dayanamaz ağlamasına kimsenin
haykırır çocukça: dövün onu dövün
yola koyulurken kervan
çocuğun yanına çıkar Dimov
buyruğuyla bozguncu
hadi bişey olmaz der, vur bana vur
yıldırım düşer bozkıra
canım sıkılıyor diye inlerken Dimov