CAN SIKINTISI | Özlem Lök 

​​Hey kardeşler, ihtiyar gece bir oğlancık doğurmuş!

​​​-diye bağırdı.

​​​​​​​Bozkır/Çehov

ana kucağı kokusu yayar

bozkır gecede

ninnisiyle uyutur arabacıları

Dimov’u uyku tutmaz bazı gece

uçsuz bucaksız göğün altında

karayılan olur gövdesi

engerek değil ki der, öldürülmez

horlamaları arasında diğerleri

kanatlarını sallar değirmen sıkıntıdan

çayır çekirgeleri hepbir ağızdan ciyaklar

Dimov sataşır beş para etmez güne

günah aranır var etmek için kendini

Yegaruşka başında ayışığından hale

dayanamaz ağlamasına kimsenin

haykırır çocukça: dövün onu dövün

yola koyulurken kervan

çocuğun yanına çıkar Dimov

buyruğuyla bozguncu

hadi bişey olmaz der, vur bana vur

yıldırım düşer bozkıra

canım sıkılıyor diye inlerken Dimov