Sessiziz kol kola girerken dostla
Belki söyleriz en bilinen şarkımızı
Neylersin gönül deriz, sürerken öykümüz
Alışılmamış kadar yaşayamadık henüz
Dikenler gül sıra birbirine bitişik
Ne kadar ayrı suların su üzerinde gezişi
Mavi bir gül götürmek ak bir yürüyüşe
Dur bitmedi öykümüz otur dinle
Çıkmak dallardan dala ve bir başkasına
Eğilirken akşam bir diğer akşama
Usta bir ruh dolanır içimizde tutuşurcasına
Yaslanmak en kuytu yerde gölge bir lostraya
Sonra baştan başlarız olan bitenden kaçarak
Sular durulur, aman de şairi baştan çıkaracak
Olacak değil mendili hohlayıp bırakmak
Avucumuz donsa da seyredeceğiz ahengi
Related posts
HAPPENING | Kübra Taşan
2 dk okunma
SİS VE KIZIL | Oğuz Ertürk
1 dk okunma
İKİ ŞAİR BİSİKLETSİZ | M. Burak Çelik
1 dk okunma
KIRILAN DİŞLERE MERSİYE | Süleyman Emre Bayrak
1 dk okunma
SUNAKTIR | Fethi Korkmaz
1 dk okunma
ALÇAKLIK KORKUSU | Ahmet Şen
2 dk okunma
Son Eklenenler
AÇE’LER, GECELER VE İKİ HECELER | Bilal Varol
Bütün hikayeler ayrılıkla başlar İnsanlar üzülmesin diye dalından kopanlara yaprak diyorlar Kum saatim savruk, çöl tuttu yollar Rüzgar var,...