Sessiziz kol kola girerken dostla
Belki söyleriz en bilinen şarkımızı
Neylersin gönül deriz, sürerken öykümüz
Alışılmamış kadar yaşayamadık henüz
Dikenler gül sıra birbirine bitişik
Ne kadar ayrı suların su üzerinde gezişi
Mavi bir gül götürmek ak bir yürüyüşe
Dur bitmedi öykümüz otur dinle
Çıkmak dallardan dala ve bir başkasına
Eğilirken akşam bir diğer akşama
Usta bir ruh dolanır içimizde tutuşurcasına
Yaslanmak en kuytu yerde gölge bir lostraya
Sonra baştan başlarız olan bitenden kaçarak
Sular durulur, aman de şairi baştan çıkaracak
Olacak değil mendili hohlayıp bırakmak
Avucumuz donsa da seyredeceğiz ahengi
Related posts
BİTLENMİŞ ORMANDA BİR KÜFFAR | Süleyman Karaca
1 dk okunma
LORİ LORİ ÇOCUĞUMA | Şevval Yılmaz
1 dk okunma
Son Eklenenler
İBRAHİM’İN HİÇ DUYMAYACAĞI SORULAR | Nasibe Nazlı Kaya
Hızlı akan kelimeleri yavaşlatmak zor, kabul ediyorum. Şiirler itaat etmiyor artık bana, hayat yorucu. Yetişmenin ön koşulu değil koşmak...