Ne olduğumdan habersiz
beni pirinç havana koyuyor
Pazulu kolların
umursuz gönlünün dövdüğü
Bir çakıl veya yürümeyen çiğdem çiçeği
Yazgımız, bir de bununla deniyor bizi
Daha ne kadar alabiliriz
kendimiz de bilmezken,
dönemecin sonunda devam ediyor
artık tanımadığımız birisi
Yağmur yağıyor
Asfalt koyulaşıyor
Gün geçiyor, soluyor
eski elbisemi göstermenin
hayali –
henüz
doğmayan insana.
Related posts
BİTLENMİŞ ORMANDA BİR KÜFFAR | Süleyman Karaca
1 dk okunma
HERKES = HALI SAHA | Oğuz Ertürk
1 dk okunma
HAS ŞAİRE MEKTUP | Senem Gökel
1 dk okunma
PİYES SEVGİLİM | Yahya Çerkez
2 dk okunma
TAVUS KUŞU ASLA | Abdullah Sezer
3 dk okunma
KIRILAN DİŞLERE MERSİYE | Süleyman Emre Bayrak
1 dk okunma
Son Eklenenler
KİLATİ | Abdullah Enis Savaş
akşam geldi gün aştı güz bitti yaz gelmiyor sen ölüsün güzellik az kesinti var gelişim bilgeyi ezdi ses benzersiz...