Bir gelin ağlıyordu pencerede
Üç yüz altmış beş sabahın
Bohçasını çıkarırken gece
İhbar edilmesin diye bakışları
Fer sürdü göz kapaklarına
Daha küçüktü yazgısı, küçücüktü
Hayasızca atılmışken hayata
Cehennemdi evlat edinen onu
Çıktığı merdivenin basamakları çürüktü
Ve sonra
Duvağından atladı gelin
Saç tellerinde habersiz güvercinler
Kimsenin umurunda olmayan dört yılı
Toplayıp gittiler
Related posts
SANTRAL | Süleyman Karaca
2 dk okunma
İKİ HAYAT BİR MERYEM | Gülnur Aşçı
2 dk okunma
MEN DAKKA DUKKA | Can Ülgen
1 dk okunma
LIBROS DE LAS ESTRELLAS | Hasan Hüseyin Çaçan
1 dk okunma
Son Eklenenler
KİLATİ | Abdullah Enis Savaş
akşam geldi gün aştı güz bitti yaz gelmiyor sen ölüsün güzellik az kesinti var gelişim bilgeyi ezdi ses benzersiz...