Bir gelin ağlıyordu pencerede
Üç yüz altmış beş sabahın
Bohçasını çıkarırken gece
İhbar edilmesin diye bakışları
Fer sürdü göz kapaklarına
Daha küçüktü yazgısı, küçücüktü
Hayasızca atılmışken hayata
Cehennemdi evlat edinen onu
Çıktığı merdivenin basamakları çürüktü
Ve sonra
Duvağından atladı gelin
Saç tellerinde habersiz güvercinler
Kimsenin umurunda olmayan dört yılı
Toplayıp gittiler
Related posts
HİJAZZ | Mahmut Hatunanaoğlu
1 dk okunma
404 NOTFOUND, NULL, X… | Yahya Çerkez
2 dk okunma
NAAT FUKARA | Kadir Daniş
1 dk okunma
KAÇ KIŞ, KAÇ – IŞ | Rümeysa Asarkaya
1 dk okunma
MERYEM SENFONİSİ | Yiğit Ergün
3 dk okunma
Son Eklenenler
KİLATİ | Abdullah Enis Savaş
akşam geldi gün aştı güz bitti yaz gelmiyor sen ölüsün güzellik az kesinti var gelişim bilgeyi ezdi ses benzersiz...