KURDUN BİLDİĞİ ŞEY | Senem Gökel 

Soyundum,

kendi cumhuriyetimi kurmaya

Başıboş kuzularla

gidilemeyen bir şiiri resmediyorduk

dün doğumuyla gün batımının

altın, sıcak,

        dev kanadının indiği, sisli yamaca

Yirmi niyet tuttum

Yirmi güzel kuzum gibi

Buralıymış, sonradan öğrendim

Her gün, bir bacağını kemiren

ama hiçbir kuzumu yemeyen

dumanla gölgenin kardeşi

Yeryüzünde bulunmayan

tuhaf bir sürü benimkisi

Kuzularım sustukça

Pırlantalar çoğalıyor gökte

Gecenin içinde sessizleşiyor çayır:

Tepesinde değişmeyen Ay

Dünyalardan habersiz dünyamızda –

son dördün yüreğim gibi.