Enis Batur’a
Beni en başta hiç kimse anlamadı
Tuttular bana dünyayı gezdirdiler
Papa bile beni anlamadı –anlasa şaşardım
Manasızlık içinde dolandım durdum
Beni bir şair masasına oturttu
Beni çizdi beni soydu beni inceledi
Beni bir şair anladı doğumumdan çok uzaklarda
Didişti benimle fotoğraflarımı çekti
Hâlbuki ben öyle burnu havada
Öbürleri gibi bir zenginlik alameti değil
Bir şairin beni anlayabileceği bir şeydim
Ne dersen artık halkçı sosyalist veya demokrat
Beni başta ama oligarklar anlasa çok gülerdim
Şimdi beni İrlandalılar da çok sever
Bilirsiniz öyle alımlı da değilim
Hakaret olarak kullanılır vücut dilim
Yalnız hakkımı veren birkaç şairdir.
LAR-LAR VE LER-LER | Berat Bıyıklı
Bugün dinozorlar gibi konuşmak istiyorum! Nostalji ve yeni öğrenildiği alımlanmasından belli çarpık bir solastalji arasında gidip gelmek, sesimi yükseltmek,...